Rzeczoznawca majątkowy w swojej pracy musi sięgać po różnorodne źródła informacji na temat nieruchomości. Odpowiednio sformułowana wycena musi bowiem zawierać szczegółowe dane, dotyczące przedmiotu wyceny, a także ewentualnych nieruchomości porównywanych. Każdy grunt, budynek, przedsiębiorstwo posiada swoje specyficzne cechy, które bada się w oparciu o różnego rodzaju dokumenty. Z jakich źródeł korzysta rzeczoznawca majątkowy? O tym w artykule poniżej.

Katalog źródeł informacji

Pewne wskazania, dotyczące tego, gdzie rzeczoznawca majątkowy powinien szukać informacji na temat nieruchomości, zostały zawarte w ustawie z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W art. 155 tego aktu stwierdzono, że przy szacowaniu nieruchomości wykorzystuje się wszelkie niezbędne dostępne dane o nieruchomościach, zawarte w szczególności w: księgach wieczystych, katastrze nieruchomości, ewidencji sieci uzbrojenia terenu, ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, rejestrach zabytków, tabelach taksacyjnych i na mapach taksacyjnych, planach miejscowych, studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pozwoleniach na budowę, wykazach prowadzonych przez urzędy skarbowe, dokumentach będących w posiadaniu agencji, którym Skarb Państwa powierzył wykonywanie prawa własności i innych praw rzeczowych na jego rzecz, w aktach notarialnych znajdujących się w posiadaniu spółdzielni mieszkaniowych, świadectwie charakterystyki energetycznej budynku i lokalu. Katalog zawarty w ustawie o gospodarce nieruchomościami nie ma jednak charakteru zamkniętego, absolutnego. Oznacza to tyle, że są to jedynie pewne propozycje. Rzeczoznawca majątkowy może skorzystać ze wszystkich tych źródeł, niektórych z nich lub zdecydować się na zupełnie inne źródła informacji, niewystępujące w tym katalogu.

Tajemnica zawodowa

Co jednak niezwykle istotne w kontekście źródeł informacji o nieruchomościach, pozyskane przez rzeczoznawcę majątkowego, w związku z wykonywaniem zawodu, dane stanowią tajemnicę zawodową. Oznacza to tyle, że rzeczoznawca nie może przekazywać ich osobom trzecim, chyba że przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami lub innych ustaw stanowią inaczej. W sporządzanym operacie rzeczoznawca majątkowy musi również pilnować tego, aby podawać wyłącznie niezbędne informacje. Ujawniając zbyt wiele faktów może się bowiem narazić na zarzut złamania tajemnicy zawodowej. Rzeczoznawca musi również uważać na sposób, w jaki pozyskuje dane. Dostęp do niektórych rejestrów jest bowiem obarczony pewnymi obostrzeniami, sformułowanymi w różnych aktach prawnych. Przykładem może być chociażby rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z 9 lipca 2014 r. w sprawie udostępniania materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Dobry research podstawą operatu

Dobry research, czyli skompletowanie odpowiednich danych, jest podstawą stworzenia rzetelnego i kompleksowego operatu szacunkowego. Rzeczoznawca majątkowy w swojej pracy musi przykładać szczególną staranność do tej części procesu sporządzania opinii.